آنچه واقع شد، یعنى گذاشتن بار این مسئولیّت بر دوش این بندهی کوچک ضعیفِ حقیر، براى خود من حتّى یکلحظه و یک آن از آنات گذشتهی زندگى متوقَّع و منتظَر نبود
حضرت آیتالله شهید خامنهای رضواناللهعلیه: «آنچه واقع شد، یعنى گذاشتن بار این مسئولیّت بر دوش این بندهی کوچک ضعیفِ حقیر، براى خود من حتّى یکلحظه و یک آن از آنات گذشتهی زندگى متوقَّع و منتظَر نبود... همان روز یکشنبه قبل از تشکیل مجلس خبرگان با تضرّع، با توجّه، با التماس به خداى متعال عرض کردم که پروردگارا! تو که مدبّر امور و مقدِّر امور هستى، چون ممکن است بهعنوان عضوى از مجموعه براى این مسئولیّت به من توجّه بشود، خواهش میکنم که اگر این [مسئولیّت] ممکن است اندکى براى دین من و آخرت من زیان داشته باشد، کار را جورى ترتیب بده که پیش نیاید... خب، برادرانى که در مجلس خبرگان بودند ملاحظه کردند... بحثهایى پیش آمد و حرفهایى زده شد و بالاخره به این انتخاب منتهى شد. در خود مجلس من کوشش کردم، تلاش کردم، استدلال کردم، بحث کردم که این کار انجام نگیرد، ولى گرفت و این مرحله گذشت... حالا که این بار را روى دوش من گذاشتهاند، آنچنان که خداى متعال به پیغمبرانش توصیه فرموده که «خُذها بِقُوَّة»* من این مسئولیّت را با قوّت خواهم گرفت. از خدا استمداد کردم و باز هم استمداد میکنم و هر لحظه و هر آن در حال استمداد از پروردگار هستم، براى اینکه این مسئولیّت را تا آنجایى که در وسع من است ... با قدرت، با قوّت، با حفظ شأن والاى این مقام، تسلّم کنم و حفظ کنم و انجام بدهم. این تکلیف من است، که امیدوارم انشاءالله براى انجام این کار، مشمول لطف و ترحّم الهى و مشمول دعاى ولیعصر و دعاى مؤمنین صالح باشم.» ۱۳۶۸/۰۴/۱۲
Powered by Froala Editor